Wydawca treści
Łowiectwo
Łowiectwo, jako element ochrony środowiska przyrodniczego, w rozumieniu art. 1 ustawy „Prawo łowieckie” z dnia 13 października 1995 r. oznacza ochronę zwierząt łownych (zwierzyny) i gospodarowanie ich zasobami w zgodzie z zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej.
Łowiectwo na terenie Nadleśnictwa Włocławek stanowi ważny element gospodarki leśnej i służy utrzymaniu równowagi pomiędzy liczebnością zwierzyny a możliwościami środowiska. Prowadzona gospodarka łowiecka ma na celu ochronę trwałości ekosystemów leśnych, ograniczenie szkód w uprawach i młodnikach oraz racjonalne kształtowanie populacji zwierząt łownych.
Na terenie RDLP w Toruniu funkcjonuje 15 łowieckich rejonów hodowlanych, tworzonych przez obwody łowieckie o zbliżonych warunkach środowiskowych co umożliwia racjonalne gospodarowanie populacjami zwierząt łownych. Nadleśnictwo Włocławek należy do Łowieckiego Rejonu Hodowlanego nr 15 „Kujawski” i pełni funkcję jego koordynatora. Obejmuje 113 038 ha, w tym 27 296 ha gruntów leśnych. Na jego terenie funkcjonuje 13 kół łowieckich oraz 1 Ośrodek Hodowli Zwierząt (OHZ). Gospodarka łowiecka prowadzona a jest w oparciu o wieloletnie plany hodowlane oraz roczne plany łowieckie.
Na obszarze nadleśnictwa występują przede wszystkim gatunki zwierzyny grubej i drobnej charakterystyczne dla regionu, w tym sarna, jeleń, łoś, dzik oraz lis. Ich liczebność, struktura płciowa i wiekowa oraz dynamika zmian są na bieżąco monitorowane w ramach corocznej inwentaryzacji i analiz łowieckich. Gospodarka obejmuję w szczególności ocenę stanu zwierzyny, planowanie i realizację pozyskania, analizę ubytków, ograniczenie szkód powodowanych przez zwierzynę oraz współpracę z kołami łowieckimi.
Działania łowieckie pozostają ściśle związane z ochroną lasu. Nadmierna liczebność niektórych gatunków może prowadzić do uszkodzeń upraw leśnych i młodników, dlatego gospodarka łowiecka wspiera ochronę odnowień oraz zachowanie właściwego stanu siedlisk. Ważnym zagadnieniem jest także bezpieczeństwo publiczne, w tym ograniczanie ryzyka kolizji drogowych z udziałem zwierzyny.
OHZ to skrót od Ośrodek Hodowli Zwierzyny. Są to specjalne obwody łowieckie wyłączone z wydzierżawiania kołom łowieckim, zarządzane bezpośrednio przez Polski Związek Łowiecki (PZŁ) lub Lasy Państwowe. Na terenie Nadleśnictwa Włocławek funkcjonuję OHZ Rożniaty, zarządzany przez PZŁ. Ośrodek zajmuje się hodowlą bażantów i kuropatw, oferując je do wsiedleń na terenach obwodół łowieckich. Jest jednym z ośrodków PZŁ, które wyróżniają się aktywną działalnością w zakresie hodowli i pracy z psami myśliwskimi.
Najnowsze aktualności
Polecane artykuły
Dolina Dolnej Wisły
Dolina Dolnej Wisły
Dolina Dolnej Wisły
Dolina Dolnej Wisły o powierzchni ogólnej 33559,04 ha jedynie niewielkim swym fragmentem wchodzi w zasięg terytorialny Nadleśnictwa Włocławek (1498,83 ha). W stanie posiadania Nadleśnictwa znajduje się 60,65 ha. Obszar w aktualnej formie został powołany Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 12 stycznia 2011 r. w sprawie obszarów specjalnej ochrony ptaków (Dz. U. Nr 25, poz. 133).
Obszar obejmuje rzekę wraz z przylegającymi terenami zalewowymi na długości ponad 250 km. Stanowi on niezwykle istotne miejsce dla ptaków – zarówno jako teren lęgowy, jak i korytarz migracyjny oraz miejsce odpoczynku w trakcie przelotów i zimowisk. W dolinie dolnej Wisły występują unikalne w skali europejskiej warunki sprzyjające ochronie ptaków siewkowych, związane z obecnością siedlisk korytowych charakterystycznych dla dużych rzek nizinnych.
Wśród najcenniejszych siedlisk dla ptaków wyróżnia się kilka typów:
• Siedliska korytowe, obejmujące trwałe wyspy (tzw. kępy), odsypy piaszczyste oraz łachy, są kluczowe dla wartości ornitologicznej całej doliny Wisły;
• Strome, urwiste brzegi rzeczne, podlegające procesom erozji, stanowią dogodne miejsca gniazdowania dla gatunków ryjących nory, takich jak brzegówka i zimorodek;
• Lasy łęgowe oraz zarośla wierzbowe są zasiedlane przez liczne gatunki ptaków wróblowych. Szczególnie cenne przyrodniczo są fragmenty dobrze wykształconych łęgów ze starszym drzewostanem – uznawane za jedne z najbardziej wartościowych siedlisk ptaków w Europie.
• Starorzecza, usytuowane na terasach zalewowych, oferują różnorodne warunki siedliskowe – zarówno pod względem wielkości, jak i typów roślinności wodnej. Wśród trzcinowisk gniazdują m.in. trzciniak, łabędź niemy i błotniak stawowy, natomiast na starorzeczach z rozwiniętą roślinnością pływającą – rybitwy czarne i białowąse;
• Ekstensywnie użytkowane łąki i pastwiska to siedliska ptaków związanych z krajobrazem rolniczym. Na łąkach doliny Wisły spotkać można derkacza. Na najniżej położonych fragmentach, zwłaszcza przy starorzeczach, wciąż gniazdują czajki.
Do gatunków ptaków chronionych wg tzw. dyrektywy ptasiej (z kodami podanymi w nawiasie oraz globalną oceną wartości obszaru dla ochrony danego gatunku należą:
bielik Haliaeetus albicilla (A075 – C),
błotniak stawowy Circus aeruginosus (A081 – C),
brodziec piskliwy Actitis hypoleucos (A168 – C),
brzegówka Riparia riparia (A249 – B),
derkacz Crex crex (A122 – C),
dziwonia Carpodacus erythrinus (A371 – C),
jarzębatka Sylvia nisoria (A307 – C),
łabędź niemy Cygnus olor (A036 – C),
mewa siwa Larus canus (A182 – C),
mewa srebrzysta Larus argentatus (A184 – C),
nurogęś Mergus merganser (A070 – B),
ohar Tadorna tadorna (A048 – B),
ostrygojad Haematopus ostralegus (A130 – C),
remiz Remiz pendulinus (A336 – C),
rybitwa białoczelna Sterna albifrons (A195 – A),
rybitwa białowąsa Chlidonias hybridus (A196 – C),
rybitwa czarna Chlidonias niger (A197 – C),
rybitwa rzeczna Sterna hirundo (A193 – B),
sieweczka rzeczna Charadrius dubius (A136 – B),
trzciniak Acrocephalus arundinaceus (A298 – C),
zimorodek Alcedo atthis (A229 – C), żuraw Grus grus (A127 – C).