Żwirownia Skoki

Żwirownia Skoki o powierzchni ogólnej 166,32 ha położona jest w całości w zasięgu terytorialnym terenie Nadleśnictwa Włocławek, natomiast w zarządzie nadleśnictwa pozostaje jedynie 9,84 ha obszaru. Żwirownia Skoki w aktualnej formie została powołana Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 12 stycznia 2011 r. w sprawie obszarów specjalnej ochrony ptaków (Dz. U. Nr 25, poz. 133).

Obszar położony jest w pobliżu południowego brzegu Zbiornika Włocławskiego, w odległości około 300 metrów. Teren ten powstał w wyniku eksploatacji żwiru, a jego zasadniczą część stanowią zalane wodą wyrobiska. Jest najmniejszym w Polsce obszarem specjalnej ochrony ptaków powstałym na skutek wydobycia żwiru. Ze względu na znaczną głębokość tych zbiorników, pas roślinności szuwarowej jest słabo rozwinięty i występuje jedynie w wąskim pasie wzdłuż brzegów. Na powierzchni zbiorników znajduje się wiele wysp – porośniętych roślinnością zielną, krzewami lub drzewami liściastymi. Na dwóch największych, pozbawionych drzew wyspach, zlokalizowane są kolonie lęgowe śmieszki, rybitwy rzecznej, mewy siwej oraz mewy czarnogłowej. W zachodniej części ostoi nadal funkcjonuje kopalnia kruszywa.

Do gatunków ptaków chronionych wg I tzw. dyrektywy ptasiej (z kodami podanymi w nawiasie oraz globalną oceną wartości obszaru dla ochrony danego gatunku należą:

mewa czarnogłowa Larus melanocephalus (A176 – B),

mewa siwa Larus canus (A182 – C),

rybitwa rzeczna Sterna hirundo (A193 – B),

śmieszka Larus ridibundus (A179 – B).